Z serca Finlandii

Witajcie,
ten tydzień obfitował w wydarzenia i powoli będę się starał wszystko Wam opisać. 
Jak już wiecie, bylem na targach i kiedy spokojnie wracałem do domu zadzwonił Piotr. 
Był bardzo rozgorączkowany i wręcz niezdrowo podekscytowany.Zwykle jest bardzo 
opanowanym młodym człowiekiem, więc natychmiast udzieliły mi się jego emocje ;).
O co chodziło? Oto przed jego dom zajechała ciężarówka prosto z Lahti z prezentem 
od świętego Mikołaja – 500 kilogramami sklejki na pokładzie! Sklejka kazała się być 
prawdziwym dziełem sztuki :))) stolarskiej. 10 milimetrów i 20 warstw i na 
40 arkuszach ani jednego sęku. Sklejka bliska ideału:))). …Mikołaj w osobie 
Pani Agnieszki z firmy Koskisen w tym roku wyjątkowo się pospieszył! 
Musieliśmy być wyjątkowo grzeczni skoro sobie na taki prezent zasłużyliśmy.:) 
Ten tydzień obfitował w miłe niespodzianki :)))) Ale o tym już w kolejnych 
odcinkach powieści w wydaniu internetowym. :)) A ponieważ, jak mówią, 
jedno zdjęcie jest warte więcej niż tysiąc słów ja już się wylogowuję 
a Was drodzy czytelnicy zapraszam do galerii poniżej

Bądźcie z nami


adam/ still Koskisen crazy

Nadeszła sobota… a wraz z nią targi "Wiatr i Woda" :)))

Z pewną taką nieśmiałością, ale także z mocnym postanowieniem przywitania się 
z naszymi sponsorami, udałem się na miejsce :))W każdym razie miałem nadzieję 
ścisnąć ręce z tymi, których uda mi się odszukać w gąszczu hal targowych.
Miałem również w planach zrobienia masy zdjęć, które potem opublikuję na blogu :).
Niestety. Tak się przejąłem poszukiwaniami, że zrobiłem tylko kilka fotek…
Wracając jednak do głównego tematu: udało mi się spotkać i porozmawiać 
z Maciejem Biechowskim,redaktorem naczelnym "Jachtingu". Miło było porozmawiać 
i usłyszeć kilka słów wsparcia :). Maciej był pierwszym, który wsparł nasz projekt 
i tak: dodał nam wiary w powodzenie projektu.
Druga osoba z którą udało mi się zamienić parę słów był pan Zbigniew Mulawa 
właściciel firmy PEM z Lublinaczyli jak to już ustaliliśmy żeglarskiej stolicy 
Polski :))). Do tej pory kontaktowałem się z panem Zbigniewem tylko via modem. 
Teraz miałem okazję poznać go  osobiście :).Pan Zbigniew powiedział, 
że pomysł uważa za czyste wariactwo i że – tak jak obiecał – dostarczy nam wszelkie 
potrzebne bloczki :))). Ja zaś wykorzystałem sytuację i wprosiłem się jeszcze 
na zwiedzanie zakładu :)))). Efekt? Już w maju będziecie mogli – tylko 
na naszym blogu – zobaczyć, jak powstają legendarne bloczki z Lublina.

Na koniec postanowiłem zobaczyć z bliska jak wygląda większy brat Setki, 
DIAMANT 650 czyli najmłodsze dziecko Krzysztofa Kołakowskiego.
Łódka prezentuje się pięknie :), ale ja szczerze ufam, 
że nasza – jak podrośnie – będzie równie udana.

Bądźcie z nami

pozdrawiam

adam/still mini transat crazy

Wzdłużniki, wzdłużniki, wzdłużniki...

Trochę nam się zeszło ze wzdłużnikami…
No dobra. Prawdę mówiąc, to jeszcze nie skończyliśmy więc pewnie jeszcze 
nam się zejdzie :)). Ale już widać światełko w tunelu. 
Łódka coraz bardziej zaczyna przypominać obiekt pływający :)).
W sumie to miniony weekend skończylibyśmy jużmontować wzdłużniki. 
Ale ponieważ jesteśmy gapami, okazało się, że zabrakło nam żywicy. 
W sumie może i dobrze,że jej zabrakło, bo okazało się ze 7 cm listwy 
które przygotowaliśmy na wzdłużniki – uwaga –  okazały się… o 3 cm za krótkie. 
W najbliższy weekend zamontujemy dwa ostatnie wzdłużniki i zaczniemy ukosowanie, 
a już za tydzień ma dotrzeć do nas sklejka od firmy Koskisen i zaczniemy nareszcie 
poszywać kadłub :))

Bądźcie z nami
pozdrawiam

adam/still crazy

Halo, halo, tu studio wyścigu pokoju… 
Przepraszam regat "Setką przez Atlantyk" :))) Przepraszamy wszystkich, 
którzy oczekiwali w tym tygodniu powieści w wydaniu… internetowym. 
Nadajemy komunikat specjalny :))) Właśnie dostałem informację, że firma Teknos-Oliva 
zdecydowała się wesprzeć nasz projekt :)) Teknos Oliva, jeśli jeszcze nie wiecie, 
oferuje szeroki asortyment farb, lakierów i powłok wysokiej jakości dla producentów, 
profesjonalistów i konsumentów. I my jako konsumenci strasznie się cieszymy 
z zaoferowanej pomocy i serdecznie witamy w naszym narożniku :))))

pozdrawiam 
adam/Still Teknos-Oliva Crazy

Nie taki diabeł...

Wręgi udało się nam skończyć tydzień temu…
Nadszedł kolejny weekend i kolejny etap budowy naszego transatlantyka.
Tym razem zajęliśmy się wzdłużnikami :)Nieco rozluźnieni, ponieważ sklejka 
od naszej firmy-sponsora Koskisen dotrze do nas dopiero za 3 tygodnie. 
Mamy więc czas, aby spokojnie, bez pośpiechu i dokładnie wszystko zrobić. 
Od razu przy ukosowaniu i klejeniu wzdłużników wyszło, że stolarnia dostarczyła 
nam nie wszystkie listwy i nie takiej długości jak zamawialiśmy.Na szczęście 
na cztery wzdłużniki materiału nam wystarczyło. Tu wypada się przyznać, 
że do tematu wzdłużników podchodziliśmy z pewną taką nieśmiałością. 
Okazało się, że strach ma wielkie oczy i udało się je zamontować szybko sprawnie 
i bez strat w ludziach i sprzęcie(no może nie do końca) A łódka…łódka zaczęła 
już nabierać kształtu łódki.

pozdrawiam

adam/still crazy

Crazy Stupid Boat

Udało się nam już postawić wręgi C,D i E.Postanowiliśmy iść za ciosem i ustawić wręgę
A i P. Po zamontowaniu wręgi D, reszta to maluszki i praca przy nich była czystą 
przyjemnością. Postawiliśmy je na miejscu szybko i z gracją baletnic :) 
Na dobre jednak utknęliśmy przy wrędze B. Już wiem, skąd jej nazwa. 
B jak Beach! Właściwie wszystko szło bardzo dobrze, już widzieliśmy koniec 
i witaliśmy się z gąską, już zaczął wyłaniać się kształt naszego transatlantyku, 
i wtedy, wtedy coś zaczęło się nam nie zgadzać. Kąt był idealny, wręga stała w osi, 
linia pokładu była idealna, a jednak optycznie coś nam nie pasowało. 
Usiedliśmy sobie, zapaliliśmy papierosy i wtedy przyszło olśnienie! 
Zamontowaliśmy wręgę B pod odpowiednim kątem, ale zwrócona nie w tym kierunku 
co powinna :)))).Nasz zakładowy inżynier oblał się rumieńcem i fachowym 
językiem – właściwym dla branży budow lanej – którego na wypadek, gdyby czytały 
nas dzieci, tutaj nie zacytuję, wyraził co myśli … o nas oraz o naszej ślicznej 
łódeczce i jej krewnych do trzeciego pokolenia wstecz :).Nasz regatowy bolid 
ponownie zmienił nazwę i został ochrzczony imieniem  Crazy Stupid Boat.
Ale jak mawia Paulo Coelho :))) "W życiu bowiem istnięja rzeczy , 
o które warto walczyć do samego końca"Naprawdę mędrzec z tego Paulo :)))).
Po zjedzeniu ciastek, które wydatnie podniosły poziom naszego optymizmu 
we krwi szybciutko przestawiliśmy wręgę we właściwym kierunku :). 
Potem jeszcze raz sprawdziliśmy, czy wszystkie wręgi są w osi i czy trzymają 
pion i poziom i ukontentowany naszym dziełem wróciłem do domu.Żona nie 
wyglądała na szczęśliwą, ponieważ studencki kwadrans wydłużył się do kilku godzin,
ale to już całkiem inna historia.

pozdrawiam

adam/crazy stupid boat

… no i postawiliśmy wręgę C

Jeszcze tej samej nocy znalazłem się w zgoła odmiennych okolicznościach.
No dobra, był dzień, ale fakt pozostaje faktem. Miało być już z górki, 
a wyszło jak zawsze :)))). Wręga D okazała się ciężka, naprawdę ciężka, 
bardzo ciężka – taka heavy waight – jak mówią górale (pewnie w Szkocji).
Pasowanie jej na miejsce nie było już taką przyjemnością jak wręgi C:) 
Utrzymanie jej nieruchomo stanowiło nie lada wyzwanie, więc ustawianie jej zajęło 
nam zamiast mniej, dużo więcej czasu :). Stojąc i trzymając ją możliwie bez ruchu, 
w duchu myślałem sobie, że powinniśmy zmienić nazwę łódki i zamiast Still Crazy 
nazwać ją (lub siebie) Still Stupid Ale okej, dwie wręgi już stały na miejscu :). 
Miałem nadzieję,że wręga E okaże się łaskawa i pozwoli nam trochę podgonić robotę, 
ale tutaj również motaliśmy się jak Mat i Pat z serialu "Sąsiedzi" :).
W tym miejscu nadmienię tylko, że jeden z nas – i to nie piszący te słowa – jest 
inżynierem architektem :) Oj… Ale wracając do naszej historii. Minęło już kilka 
ładnych godzin od czasu, jak zaczęliśmy składać nasz okręt. Nadeszła już pora, 
kiedy żona spodziewała się mnie w domu, a my nadal tańczyliśmy z wręga E. 
Łatwo nie było, ale i ona w końcu poddała się i stanęła na swoim miejscu.
Nasze dziecko już zaczyna coś przypominać,choć jeszcze do końca nie wiadomo co :)!
A co było dalej dowiecie się już jutro w cyklu codziennie powieść w wydaniu… 
internetowym :)

pozdrawiam
adam/ still STUPID